De markayuk van Peru

koopman-van-peru-e1560801317127.jpg

Diep in de binnenlanden van Peru leven nog steeds nazaten van de roemruchte Inca’s uit de vijftiende eeuw.  In een ondoordringbaar gebied, beschermd door een bewaakte grens, waar ze iedereen doden die een voet op hun grondgebied zet. Soms zijn ze zichtbaar: beelden van steen die zich soepel kunnen verplaatsen in de jungle en hoogvlakten van de Andes op de grens van Peru en Bolivia.  Dat zijn de Markayuk, raadselachtig en vereerd.
Gelooft u daar niet in? In 1859 kreeg Merrick Tremayne, een Engelsman uit Cornwall, de opdracht van de regering om af te reizen naar Peru. Hij moest daar stekken van kinabomen gaan stelen en overbrengen naar India. Kina was ontdekt als medicijn tegen malaria en dat konden de Engelsen goed gebruiken in hun kolonien. Maar de Spaanse heersers in Lima kenden de waarde van hun bomen en grendelden de kinabossen af. De beste soorten groeiden ten oosten van Cusco, bij het dorp Bedlam. En laat Tremayne daar nu geboren zijn en tot zijn derde gewoond hebben!
Zijn vader was teruggekeerd naar het familielandgoed in Cornwall met kaarten van het gebied, stekken van bomen en een stenen beeld van een inca. Die bomen blijken later spontaan te ontbranden en het beeld staat telkens op een andere plek.
Het is een voorproefje van wat Tremayne te wachten staat in Bedlam. Want daar gaat hij naartoe, samen met zijn vriend Clem.

IMG_20090609_061402.JPG

Het verhaal wordt fantastischer bij iedere stap die ze in het onbekende gebied zetten. Niet in het minst door de gids die ze meekrijgen, de raadselachtige Raphael. Hij is een priester, een dokter, een vechter, een kenner van het gebied en de bevolking. Een lid van de oorspronkelijke bevolking, die Spaans, Chechua en Engels spreekt.

Tremayne en Clem stranden in het dorpje Bedlam, gebouwd op hoge kliffen van glas. Bij de kerk van Raphael staan beelden, die bewegen en zich verplaatsen. De dorpsbewoners vereren deze markayuks als zeer oude bewoners van de bergen.
Tussen Tremayne en Raphael groeit vriendschap. Langzaam wordt duidelijk dat Raphael ooit hecht bevriend was met Tremaynes vader. Hij is oud, heel oud. Hij is (spoiler alert!!) ook een markayuk!  Langzaam wordt het verhaal sprookjesachtiger, compleet met glazen luchtschepen vol Inca’s. En Raphael versteent en wordt opgenomen in het hospitaal voor markayuks.
Met de kinastekjes komt het goed, Tremayne wacht twintig jaar en bezoekt dan zijn vriend Raphael.  De afloop zal ik niet verklappen.

Over de inhoud van deze roman kunnen de meningen verschillen. Laat ik het zo zeggen: niet geschikt voor liefhebbers van realistische literatuur. Ik vond het verhaal beeldend geschreven, een historisch sprookje, met prachtige beschrijvingen van Peru. Ik ben er op reis geweest en ik wilde meteen nog een keer.
Maar mooier nog dan het verhaal, is de vormgeving van het boek. Prachtige kleuren, relief en een gouden binnenblad. Ook in de boekenkast straalt de kaft me nog tegemoet.

img_20090614_133903.jpg

 

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.