Dingen die voorbij gaan

on

couperus2

Er zijn beroemde Nederlandse schrijvers en dichters van wie de namen ons (misschien) nog bekend in de oren klinken. Multatuli, Hildebrand, Vestdijk, Couperus. Maar wie heeft ze gelezen? Waar zijn hun boeken nog te koop?
In oktober was ik met een groep bekenden een weekend in den Haag. Een van de organisatoren had een Couperuswandeling georganiseerd. Een enthousiaste gids nam ons mee langs locaties waar de in zijn tijd beroemde Louis had gewoond. Een prachtig stukje stad. We kwamen ook op plekken die een rol spelen in zijn boeken.
Maar ja, wie had ze gelezen?  In ons gezelschap een enkeling. Ik herinner me vaag de televisiebewerking van De boeken der kleine zielen in de jaren zeventig. Mijn pogingen om het boek te lezen, waren toen snel gestrand. Veel te saai voor een puber. Later is het er nooit meer van gekomen.

couperus3.jpg

Gelukkig is er een heus Louis Couperus Genootschap om zijn werk in ere te houden. Behoorlijk fanatiek ook, zag ik op hun website.  We hebben beloofd om reclame te maken voor hun activiteiten. De wandelingen kan ik in elk geval aanbevelen!    http://www.louiscouperus.nl

Ik nam me voor om toch eens iets van de schrijver te lezen. Toevallig trof ik in mijn favoriete boekwinkel  een exemplaar van “Van oude menschen, de dingen die voorbij gaan…”  Een mooie jubileumuitgave, met foto’s en een uitgebreide toelichting. In de opruiming voor acht euro! De arme man zou zich omdraaien in zijn graf.
Het verhaal is vooral een lange litanie over de ellende van de ouderdom. Doorsneden met een negentiende-eeuws misdaadverhaal. Geen vrolijke kost en net zo traag als de oude mensen die de hoofdrol spelen. Maar toch… de taal is prachtig, boordevol woorden die ik niet ken en toch meteen begrijp:  dejeuneren, de velvet tochtlap, het engagement, de gerozigde schemering. De vele personages zijn knap beschreven, ieder met een geheel eigen karakter en bijbehorend gedrag. Couperus heeft zich uitgeleefd in het schetsen van bekrompen, geldzuchtige mensen, sociale dwang en kleinzerigheid. En toch roepen ze mededogen en sympathie op. Dat komt vooral door de levendige dialogen, die me het gevoel geven dat ik zelf aan tafel zit bij de oude grootmama en haar vroegere amant en hun roddelende familieleden.

Dit boek is wel genoeg, ik ben niet bekeerd tot het proza van een literair genie van meer dan honderd jaar geleden. Het blijft een uitstapje. “Van oude schrijvers, de boeken, die voorbij gaan…”

couperus.jpg

 

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.